Vooraf waren de verwachtingen voor de 4-mans hooggespannen. Niet zonder reden, want vooral de tweede plek in Konigssee (seizoen 2008-2009) stond nog fris in het geheugen. Doordat de start van de World Cup dit jaar in Amerika was, kon Edwin tijdens de afdalingen in het pré seizoen zijn eigen materiaal gebruiken. Dit resulteerde op de baan van Whistler in een historisch moment. Van Calker werd daar in zijn eerste run in de 4-mans de eerste Nederlander die de grens van 150km per uur wist te doorbreken. Uiteindelijk stokte de teller op 150.1. Een record die logischerwijs tijdens de Spelen verbroken gaat worden.

Met startnummer 1 in Park City leken de voortekenen voor een goed resultaat aanwezig. Echter, de sneeuw gooide roet in het eten. Nadat de baan al was ontdaan van al het sneeuw, gooide een heftige sneeuwvlaag alsnog roet in het eten. De 5.03 starttijd in de eerste run zei eigenlijk alles. Een 14e plaats en een zekere top 10 notering leek een utopie geworden. Mede door de snelste starttijd van alle deelnemers in de tweede run steeg de 4-mans bolide naar een gedeelde 10e plaats. Doordat veel teams precies met een gelijke tijd beneden kwamen, bleef de uiteindelijke uitslag lang onduidelijk. De 10e plaats was niet alleen het hoogst haalbare, gezien de omstandigheden, ook mochten de mannen met dit resultaat definitief naar de Spelen.

In Lake Placid werd de beste prestatie van het seizoen behaald. Op de baan waar Edwin een jaar geleden 7de werd tijdens het WK, liet hij in de World Cup zien dat dit geen toevalstreffer was. De runs en start waren van een dusdanige kwaliteit dat de 6de plaats een verdiende beloning bleek. Normaal gesproken zijn de banen in Amerika niet de favoriete banen voor een goed resultaat. De schade beperkt houden, zo luidt het devies, nu stonden de mannen steevast in de top 10.

Het tweede deel in Europa mocht dan ook rekenen op het nodige vertrouwen. Om wat extra zekerheid in te bouwen om eventuele calamiteiten op te vangen, werd de Europacup van Konigssee aangedaan. Helaas ging de 4-mans wedstrijd daar niet door, zodat er eigenlijk niks meer fout mocht gaan bij de andere wedstrijden. Dit om een goede klassering in de World Cup veilig te stellen.

De maand december gaat de boeken in als minst succesvolle bobmaand. Sybren Jansma raakte in Cesana geblesseerd en zou de World Cups van Cesana, Winterberg en Altenberg aan zich voorbij laten gaan. Ook waren de stuurkwaliteiten van Edwin in Cesana en Winterberg minder dan verwacht, zodat de klasseringen niet te wensen overlieten. De kerst werd begroet met een crash uit bocht 9 in Altenberg, een crash die fatale gevolgen had, wat betreft de klassering in het algemeen klassement. De fysieke schade bleef gelukkig beperkt, maar het vertrouwen had een flinke deuk opgelopen. Het verschil met de nummer 10 in de World Cup en een plek in de eerste startgroep was dusdanig groot geworden, dat het eventuele ijsvoordeel bij de komende World Cup wedstrijden verdween.

Met de ontwikkelingen in de 2-mans leek de 4-mans het ondergeschoven kindje te worden. Toch weet je dat Edwin het in Konigssee altijd goed doet en met de terugkeer van Jansma stond niks een goed resultaat in de weg. De 13e plaats was dan ook ver beneden de stand van de 4-mans, het jaar ervoor nog goed voor de 2e plek. Ook in Sankt Moritz en Igls kon de 4-mans niet meer verrassen, zodat de uiteindelijke 11e plaats in het eindklassement een goede weerspiegeling is van de behaalde resultaten.

Met een 6de plaats als beste resultaat en een 13e plaats als minste resultaat, mag je wel concluderen dat Edwin een stuk constanter is geworden. De uitschieter ontbrak, waardoor het lijkt alsof er sprake is geweest van een matig seizoen. Met het oog op Vancouver en de moeilijkheid van de baan is niemand echter kansloos voor een goede klassering. Gekscherend wordt er al gezegd dat als je 4 keer veilig beneden komt, je een goede kans maakt op een ereplaats. Gezien de trainingsweken een juiste conclusie, want weinig teams ontliepen de dans, getuige de grote hoeveelheid crashes. Als gevaarlijke outsider zal de 4-mans dus afreizen naar de baan van Whistler om hopelijk vriend en vijand te verbazen met een mooi resultaat.